Wykazy

    Wykazy

    {jgxgal folder:=[images/stories/slupia-skarszow-gorny] cols:=[5]}Wykorzystuje spiętrzenie rzeki Skotawy będącej prawobrzeżnym dopływem Słupi. Stopień zlokalizowano w kilometrze 1,2 rzeki. Powstał w latach 70-tych XIX wieku. Pierwotnie turbinę wykorzystywano do napędu maszyn, mieszczącej się w obecnym budynku elektrowni, fabryki papieru. W początku lat 20-tych XX wieku zlikwidowano papiernię a napęd wodny wykorzystano do produkcji energii elektrycznej. W skład stopnia wchodzą : - betonowy jaz dwuprzęsłowy z zamknięciami w formie drewnianych zasuw z ręcznym napędem. Jaz wybudowano w 1955 roku w miejscu istniejącego wcześniej drewnianego jazu. - kanał derywacyjny o długości 1,2 km, zakończony betonowym korytem, na końcu którego, przed wlotem do komory turbinowej zainstalowano stalowe kraty chroniące przed napływem zanieczyszczeń. W lewej ścianie koryta wykonano przelew boczny, zamykany drewnianą zasuwą, z kaskadą odprowadzająca wodę na dolne stanowisko. Konstrukcja koryta, upustu i kaskady pochodzi z 1922 roku. - budynek elektrowni, połączony z budynkiem mieszkalnym obsługi, powstał przez modernizację starego budynku papierni. Konstrukcja komór turbinowych betonowa, wzmocniona w strefie posadowienia turbin profilami walcowanymi. Wyposażenie technologiczne 2 turbiny Francisa, o osi poziomej, pracujące na wspólnym wale. Elektrownia nie mając zbiornika retencyjnego pracuje przepływowo a maksymalna moc wynosi około 200 kW. 
    Zdjęcia i opis pochodzą ze strony Ośrodka Technicznej Kontroli Zapór.

    {jgxgal folder:=[images/stories/slupia-krzynia] cols:=[5]}Wybudowana w latach 20-tych XX wieku w kilometrze 51 rzeki Słupi. W skład stopnia wchodzą : - zapora ziemna o wysokości około 8 m. Poprzez spiętrzenie rzeki za pomocą zapory, powstał zbiornik retencyjny o całkowitej pojemności około 2 milionów m3 i pojemności energetycznej 0,64 miliona m3. Cofka zbiornika sięga dolnego stanowiska elektrowni Strzegomino. W korpusie zapory zlokalizowano budowlę upustową ze stałym progiem, z trzema przęsłami zamykanymi zasuwami, spustem dennym w środkowym przęśle i samoczynnym upustem lewarowym uruchomianym przy przekroczeniu dopuszczalnego poziomu piętrzenia. - kanał doprowadzający długości około 150 m - elektrownia z częścią hydrotechniczno-budowlaną wykonaną w formie masywnej konstrukcji z betonu zbrojonego i częścią nadziemną budynku o dobrze wkomponowanej w otoczenie architekturze. Wyposażenie technologiczne stanowią dwie bliźniacze turbiny Francisa. Przełyk każdej z turbin do 8,5 m3/s. Moc 430 kW. Elektrownia pracuje w systemie dobowego wyrównania zachowując nienaruszalny przepływ w korycie rzeki poniżej stopnia 3,4 m3/s. Zachowanie przepływu nienaruszalnego jest konieczne, ponieważ elektrownia stanowi ostatnią z większych budowli energetycznych na rzece. Istniejąca w centrum Słupska mała elektrownia wodna piętrzy wodę na wysokość około 1,5 m a zasięg cofki nie sięga poza granice miasta. Zdjęcia i opis pochodzą ze strony Ośrodka Technicznej Kontroli Zapór.

    {jgxgal folder:=[images/stories/slupia-galazna-mala] cols:=[5]}Obiekt wybudowano w końcu IXX wieku. Bardzo rozbudowany i skomplikowany układ budowli czynią go bardzo interesującym. Zaporę ziemną wybudowano na Słupi poniżej ujścia Bytowej. W wyniku spiętrzenia obu rzek powstał zbiornik sięgający cofką do przekroju Słupi położonego w pobliżu jeziora Długie, które połączono z rzeką kanałem, włączając je do powierzchni zbiornika. W zachodnim końcu jeziora wybudowano ujęcie wody, od którego betonową sztolnią woda jest doprowadzana do kanału derywacyjnego. Kanał, długości około 4,1 km, przechodzi syfonem pod otwartym ciekiem łączącym jezioro Konitowskie z rzeką i zakończony jest ujęciem wody do rurociągów roboczych. Wodę do turbin doprowadzają dwa, początkowo betonowe a na końcu stalowe rurociągi o średnicy na wlocie 1,90 m i na końcówce 1,50 m. Długość rurociągów około 670 m.Elektrownia z budynkiem o ciekawej architekturze jest wyposażona w pięć turbin Francisa. Odprowadzenie wody z turbin odbywa się za pośrednictwem komór zrzutowych do kanałów umieszczonych po obu stronach budynku i stąd kanałem zbiorczym do rzeki Słupi. Łączna moc elektrowni wynosi 4,16 MW.Zdjęcia i opis pochodzą ze strony Ośrodka Technicznej Kontroli Zapór.
    © 2020 TEW. All Rights Reserved.